Na de Sintsurprise op bijtelling dit jaar, wacht branche volgend jaar een nog grote gekte door de pseudo-eindheffing
En toen kwam daar, zes weken voor de jaarwisseling, de ‘surprise’ van Sint D66: de verhoging gaat toch niet zo hard door. Geen forse stap, maar 1 procent erbij — volgend jaar 2 procent.
e zitten weer volop in de december-automotive-hectiek. Alsof het nooit anders is geweest. Afgelopen week kwam daar een extra wending bij: het terugschroeven van de aangekondigde bijtelling voor EV’s. En vooruitkijkend naar volgend jaar wacht ons nóg een ronde hectiek, door de pseudo-eindheffing.
Eerder schreef ik al over die ‘paard-achter-de-wagen’-pseudo-eindheffing, maar eerst de klassieke decemberdrukte. De hele branche staat traditioneel op scherp om targets te halen, slim in te kopen, voorraden te optimaliseren en dat operationeel allemaal te behappen. Automotive op z’n best.
Eindejaren waarin de bijtelling verandert, zijn altijd bijzondere jaren. Ook nu werden alle zeilen bijgezet om te anticiperen op de forse verhoging van de EV-bijtelling per 1 januari 2026. Bij sommige kleinere modellen zou de bijtelling zelfs hoger uitvallen dan die van benzinemodellen, simpelweg door de hogere cataloguswaarde van EV’s.
En toen kwam daar, zes weken voor de jaarwisseling, de ‘surprise’ van Sint D66: de verhoging gaat toch niet zo hard door. Geen forse stap, maar 1 procent erbij — volgend jaar 2 procent. Ondertussen hadden werkgevers, ondernemers, zakelijke rijders, importeurs, dealers en lease- en verhuurmaatschappijen hun beleid al volledig afgestemd op het verdwijnen van de bijtellingskorting per 1 januari. Met nog maar vijf weken te gaan is bijsturen praktisch onmogelijk.
De drukte in de laatste maanden van 2026 zou wel eens ongekend kunnen worden
Dan naar volgend jaar, december 2026. Denk je dat het dan rustiger wordt? Helaas niet. Dan treedt de pseudo-eindheffing in werking. Het gaat dan niet om de registratiedatum, maar om de datum waarop de auto aan de werknemer ter beschikking wordt gesteld — vaak de startdatum van de lease- of huurovereenkomst. Valt die na 31 december 2026, en is de auto geen 100% EV, dan betaalt de werkgever. De rekensommen laten weinig ruimte: weinig werkgevers zullen die kosten willen of kunnen dragen.
Wat betekent dat voor 2026? Gaat zakelijk Nederland nog massaal kiezen voor brandstofauto’s? En daarna alleen nog EV’s? Gaan werknemers massaal voor ‘geen privégebruik’ om hun werkgever te ontzien — en kopen ze dan privé een occasion op fossiele brandstof? En hoe blijft de verhuurmarkt functioneren als zakelijke klanten vooral EV’s willen en particulieren juist benzine of diesel? De drukte in de laatste maanden van 2026 zou wel eens ongekend kunnen worden.
Beraden op rol
Je hoeft geen economie gestudeerd te hebben om te begrijpen dat verschuivingen in vraag en aanbod, zowel van EV’s als fossiele modellen, een enorme impact op de markt hebben. Een visie — en vooral een uitvoerbare strategie — hierop ontwikkelen is complex, zelfs mét economische achtergrond.
De hele sector wordt hierdoor geraakt. Vooral leasemaatschappijen zullen zich moeten beraden op hun rol; de functie van buffer in de markt kan anders pijnlijk uitpakken. Het alternatief is hopen dat er in december weer een “surprise” uit Den Haag komt, maar ik zou mijn pepernoten daar niet op durven inzetten.
Origineel geplaatst op www.bkan.nl op 2 december 2025
