BNP (Arval) heeft genoeg redenen om Athlon te kopen, maar schaalvergroting hoort daar niet bij

Arval-moeder BNP heeft interesse in Athlon’. Dat zijn de nieuwskoppen die direct triggeren en die mij tijdens mijn vakantie bezighielden. Lekker in het zomerzonnetje vrijuit filosoferen over de beweegredenen van Arval. Er zijn er wel wat te noemen, maar een voor de hand liggende, namelijk schaalvergroting, kan het niet zijn. Kom ik zo op terug. Eerst even naar de huidige situatie. Mercedes heeft Athlon in de etalage gezet. Dat past prima in het beeld van de geschiedenis: fabrikanten hebben dan wél en dan niet interesse in universele leasemaatschappijen. Arval-moeder BNP heeft zich volgens Reuters gemeld als geïnteresseerde. Welke gesprekken worden er nu bij BNP gevoerd, welke analyses worden er uitgevoerd en welke adviezen schrijven ze, terwijl ik lig te luieren.

Goed rendement

Arval is voor BNP een interessante belegging. Athlon rendeert goed ten opzichte van het traditionele bankieren, het leasemodel is robuust in tijden van crisis en Athlon heeft een behoorlijke groene vloot, een feit dat steeds belangrijker zal worden de komende jaren. Tegelijkertijd is er een forse balansverzwaring, zijn er ingewikkelde risico’s met betrekking tot restwaarden, onderhoud en verzekeringen en zullen twee culturen geïntegreerd moeten worden. Schaalvoordelen noem ik bewust niet. Ik kan ze uittekenen hoor, de doorrekeningen. Op papier zijn er inkoopvoordelen, minder fte’s nodig, een verbeterde marktbewerking en zo door. Deze voordelen zijn makkelijk te bedenken, maar in de praktijk zijn ze veel kostbaarder dan begroot en zijn ze maar moeizaam (of soms zelfs niet) te realiseren. Arval is al een grote speler in de markt. Hoeveel beter worden je condities als je van ‘heel groot’ naar nog meer ‘heel groot’ gaat? En bij leveranciers zijn de scherpste condities echt al bedongen. Kortom: samenvoegen is kostbaar en zeer ingewikkeld. Schaalvergroting an sich is nooit een argument. 

Strategische opties

Wel een voordeel voor BNP is, dat het door de koop van Athlon strategische opties creëert. Het verkopen van een grote leasemaatschappij is complex, zoals de verkoop van Leaseplan bewees. De courantheid van een leasemaatschappij wordt belemmerd door de complexiteit van de business, de omvang (te groot voor het servet, te klein voor het tafellaken) en de grote impact van toezichthouders. Door de fusie van Arval en Athlon ontstaat een beurswaardige onderneming, die BNP in staat stelt (de Ayvens-route) relatief eenvoudig een belang te verzilveren. Dat zou voor meer leasemaatschappijen wel eens het toekomstperspectief kunnen zijn. 

Het is zeker op papier een heel interessante propositie. En papier is geduldig.

De grote onbekende is natuurlijk hoe het samensmelten van beide culturen uitpakt. Het zijn twee gerenommeerde leasemaatschappijen, maar ze verschillen enorm qua organisatie en aansturing. Wat kunnen en vooral willen de twee organisaties van elkaar leren? Ook hier is Ayvens een goed voorbeeld. Wat wel mooi past is de Europese dekking. Athlon is sterk in Noord- en Midden Europa en Arval heeft en focus op Zuid- en West. Bij een fusie zullen de huidige landorganisaties dominant blijven. Maar in een paar landen zijn ze van vergelijkbare omvang, onder meer in Nederland. 

In de analyses die BNP nu laat doen zal ook de bekende klassieker: "Als wij het niet kopen, doet een ander het en krijgen we een sterkere of nieuwe concurrent" voorbijkomen. In theorie waar, maar in de leasemarkt en huidige markt heeft het de zware voorkeur om uit te gaan van de eigen kracht. Al met al denk ik dat BNP deze zomer serieus werk maakt van een overname van Athlon. Want het is zeker op papier een heel interessante propositie. En papier is geduldig.

Origineel geplaatst op www.bkan.nl op 4 september 2025