Zero-emissie door de pseudo-eindheffing? Kansloos, gevalletje paard achter de (elektrische) wagen spannen
Het kabinet 'pakt door' op zero-emissie mobiliteit; het wil werkgevers opzadelen met een pseudo-eindheffing, de extra belasting voor de werkgever over een niet-elektrische auto van de zaak, die de werkgever niet mag doorbelasten aan de werknemer.
Een aanzienlijk deel van leasend Nederland rijdt al structureel elektrisch. Athlon en Arval lieten recent trots weten dat hun vloten in hoog tempo naar volledig elektrisch ontwikkelen. De vaak grotere, corporate werkgevers worden hierin gedreven door hun ESG-beleid (en werken vaak samen met de grotere leasemaatschappijen). Zou deze groep werkgevers zonder pseudo-eindheffing massaal weer aan de fossiele brandstof gaan? Zeker niet, zowel werkgevers als werknemers zijn al lang ‘om’. Klassiek geval van het paard achter de wagen spannen dus!
Sorry, maar als het kabinet het bedrijfsleven meer belasting wil laten betalen, verhoog dan gewoon het Vpb-tarief. Dan is het maar duidelijk.
We zetten in Nederland goede stappen naar lagere emissies. In tien jaar tijd zijn we 70 procent minder CO₂ gaan uitstoten bij onze collectieve elektriciteitsproductie. Een klein schouderklopje mag echt wel, maar nu moeten we in volle vaart vooruit. Sta me toe een metafoor te gebruiken: het paard moet niet achter de wagen, maar er moet een vierspan vóór de elektrische wagen.
Ondervang bezwaren
Het eerste en beste paard van stal is een collectieve en positieve aanpak van de transitie naar zero-emissie. Hier hebben we allemaal een grote verantwoordelijkheid. Het Rijk voor consistent beleid, positieve communicatie en tijdelijke financiële duwtjes waar nodig. Branche- en belangenorganisaties die de nadruk leggen op wat wél kan. Laat op basis van data en ervaringen uit de praktijk zien dat veel bezwaren aan elektrisch rijden prima te ondervangen zijn. Deze wind in de rug is nodig om ook MKB-bedrijven en vooral particulieren mee te krijgen. Dit wordt nog lastig genoeg.
Onze innovatiekracht moet wel in de juiste richting gestuurd worden en leiden tot actie
Het tweede paard in het vierspan: steun en ondersteuning voor de elektrische occasion. Nederland rijdt niet nieuw, maar gebruikt. De gemiddelde leeftijd van onze auto’s is meer dan 12 jaar. Op dit moment gaat elke dag een groter aantal ex-lease elektrische auto’s direct naar het buitenland; afgelopen maanden steeg dat aandeel hard naar 30 procent en het is nog stijgende (zie ook de eerste aflevering van Gerard & Bart hebben een mening). De export helpt om een groter restwaarde-bloedbad te voorkomen bij leasemaatschappijen, maar als land hebben we een enorme leegloop van gebruikte elektrische auto’s. Of je nou voor- of tegenstander bent van subsidies, de gebruikte elektrische auto heeft de komende drie tot vijf jaar een steun in de rug nodig.
Bedrijfswagens
Het derde paard is het werkpaard: elektrische bedrijfswagens en lichte trucks. Het aanbod hierin groeit aanzienlijk de laatste tijd, maar we zitten nog maar op zo’n 9 procent elektrisch. Naast een sluitend financieel plaatje is er een antwoord nodig op de vraag of elektrisch operationeel en logistiek überhaupt wel kan. Een proactieve, data- en ervaringsgedreven strategie vanuit diverse branches (lease, logistiek, OEM, etc.) kan hier enorm helpen. Daarnaast zouden marktpartijen en overheden verder vorm en inhoud moeten geven aan ‘last mile solutions’ in stads- en regiodistributie. Die vind je wel, maar het mist het momentum dat het verdient; goed voor de energietransitie, maar zeker ook voor luchtkwaliteit, parkeren, doorstroming en woongenot.
Om het vierspan compleet te krijgen: batterijen en netcapaciteit. Hier liggen zeker uitdagingen, maar juist daarom moeten we met z’n allen doorpakken op elektrificatie. Dan komt de druk te liggen waar de druk moet liggen: op innovatie in onze energievoorziening. Hier moeten keuzes gemaakt worden op allerlei niveaus, maar zeker ook op (geo)politiek niveau. En innovatie is volop aanwezig, want er zijn al genoeg ideeën in de markt, maar onze innovatiekracht moet wel in de juiste richting gestuurd worden en leiden tot actie (lees ook de column van Arjen de Jong over Brussels zero-emissiebeleid).
De eerste 1,5 miljard is snel gevonden: stop direct met de accijnssubsidie op fossiele (!) brandstoffen.
En de financiering? Het grootste deel kunnen de publieke en private partijen zelf oplossen. Daarnaast is de eerste 1,5 miljard snel gevonden: stop direct met de accijnssubsidie op fossiele (!) brandstoffen. We hebben meer dan voldoende pk’s onder de kap, nu is het tijd om gas te geven op weg naar zero-emissie.
Origineel geplaatst op www.bkan.nl op 30 september 2025
